نکته اول:       هنگام رفتن به طبیعت ماشین خود را کنار جاده پارک کرده و پیاده به محل تفریح خود بروید.

ماشین بردن به طبیعت مضرات فراوانی دارد.

1. پوشش گیاهی را نابود میکند.
2. ردی که ماشین به جای میگذارد تا چندین سال زیر آن هیچ گیاهی سبز نمیشود.
3. فقیرتر شدن مراتع و به تبع آن مهاجرت و فرار جانوران.
4. پاره شدن مراتع و بعضاً جدایی زیستگاههای جانوری و حیات وحش.
5. فشار ماشین باعث جابجایی ، حرکت و فرسایش سریع خاک میشود.
6. رانش گسترده در دامنه کوهها، افزایش خطر سیل، گل آلود شدن آبهای جاری.
7. تخریب چشم انداز طبیعت. رد ماشین در طبیعت بکر غیر از ناهماهنگی و نازیبایی چیز دیگری به همراه ندارد.
8. افزایش دسترسی گردشگران و شکارچیان و به تبع آن ریخت و پاش زباله و شکار.
9. تخریب کردن طبیعت با ماشین شخصی هیچ افتخاری ندارد

طبیعت را باید پاکیزه، آرام و با عظمت نگه داریم. فقط کوه های وحشی چیزی برای گفتن دارند، اگر جاده و خط های بالابر در همه جا وجود داشته باشد، طبیعت و زیبایی از دست رفته است. (راینهولد مسنر، نخستین صعود کنندۀ ۱۴ قلۀ بالای ۸۰۰۰ متر)

راننده هاباید یاد بگیرند که با خود ماشین به دل کوهستان نبرند.

نکته دوم:     آتش را در طبیعت رها نکنیم.

هر درخت ذخیره 3000 لیتر آب در سال برای ما ذخیره میکند

نکته سوم:   

در طبعت زباله را رها نکنیم و آن را به زباله دانیهای شهر برگردانیم.

وەکوو ئەرەکێکی نیشتمانی با پاشماوەکانمان کۆ بکەینەوە

نه بو سفره‌ی یەک جار مه‌سرف

پاراستنی ژینگە، ئەرکێکی نیشتمانیە